De inspiratie achter de blog

De interesse voor Indonesië kwam als een bominslag. Het was na het lezen van Multatuli dat dit land ineens zo aantrekkelijk leek. Aangezien Indonesië grotendeels geen toeristisch gebied is, viel er ook meer dan genoeg te ontdekken. Tijdens een lange rondreis hebben we samen veel schitterende ervaringen opgedaan. De gastvrijheid is iets waar je gewoon van schrikt wanneer je rondreist door dit gebied. Tegelijkertijd hebben we ontzettend mogen genieten van het eten en drinken daar. En toen de rijsttafel aangeboden werd, konden we natuurlijk geen nee zeggen. Daar is ook de fascinatie ontstaan.

Hoezo authentieke gerechten?

We spraken met een lokale kok die Engels kan en bedankten hem dat we het authentieke eten van Indonesië hadden mogen proeven. Toen kwamen de tongen los. Er werd verteld dat dit helemaal geen authentiek eten was, dat het opgezet was voor de Europeanen en dat vooral de Nederlanders daar een grote rol in gespeeld hebben. Dat laatste konden we zelf al raden, we hadden Max Havelaar van Multatuli immers gelezen en we waren bekend met de rol die Nederland gespeeld heeft in Nederlands-Indië. Toen we de volgende dag echte authentieke gerechten te eten kregen, was de smaak opvallend anders inderdaad.

We zijn een korte tijd in Jakarta geweest, maar dat was echt geen succes. Daarna hebben we Java en Bali aangedaan omdat dit door iedereen aangeraden werd. We waren echter vooral op zoek naar de plekken die minder toeristisch waren en kwamen daarbij uit op Sulawesi en Papoea. Wat ons opgevallen is, is dat ‘Indonesië’ eigenlijk helemaal niet bestaat. Het bestaat uit zoveel verschillende eilanden die allemaal een eigen karakter en eigen gezicht hebben, dat het lastig voor te stellen is dat het hier echt gaat om een land.

Wat vooral opvalt en een prettige factor is, is dat het eten en drinken veel goedkoper is dan bij ons en doorgaans ook nog eens veel beter smaakt. Overnachtingen kosten je ook de kop niet en rondreizen is bijzonder goedkoop omdat de prijzen overal laag zijn. Het was daarmee de perfecte optie voor een rondreis waarbij we veel mensen gesproken hebben en een voorliefde hebben gekregen voor Indonesië. We hebben zelfs de rondreis uitgebreid met twee weken omdat we budget overhadden en niet het idee hadden dat we al klaar waren.

Is Indonesië een aanrader?

Is Indonesië een aanrader?

We zijn een korte tijd in Jakarta geweest, maar dat was echt geen succes. Daarna hebben we Java en Bali aangedaan omdat dit door iedereen aangeraden werd. We waren echter vooral op zoek naar de plekken die minder toeristisch waren en kwamen daarbij uit op Sulawesi en Papoea. Wat ons opgevallen is, is dat ‘Indonesië’ eigenlijk helemaal niet bestaat. Het bestaat uit zoveel verschillende eilanden die allemaal een eigen karakter en eigen gezicht hebben, dat het lastig voor te stellen is dat het hier echt gaat om een land.

Wat vooral opvalt en een prettige factor is, is dat het eten en drinken veel goedkoper is dan bij ons en doorgaans ook nog eens veel beter smaakt. Overnachtingen kosten je ook de kop niet en rondreizen is bijzonder goedkoop omdat de prijzen overal laag zijn. Het was daarmee de perfecte optie voor een rondreis waarbij we veel mensen gesproken hebben en een voorliefde hebben gekregen voor Indonesië. We hebben zelfs de rondreis uitgebreid met twee weken omdat we budget overhadden en niet het idee hadden dat we al klaar waren.

Verschil tussen de rijsttafels

In Indonesië zijn we erachter gekomen dat dé rijsttafel niet bestaat. De ene kok plaatst 40 gerechten op tafel, de ander 44 waar de derde boos wordt op deze koks omdat een rijsttafel altijd moet bestaan uit een oneven aantal gerechten. En de rijsttafels in Indonesië lijken doorgaans helemaal niet op de rijsttafels die wij hebben in Nederland. Het is een wereld van verschil, met een brede basis en vooral heel veel mogelijkheden om er wat lekkers van te maken. Dat is wat we geleerd hebben van de rondreis: er hoeven geen vaste regels te zijn om iets heerlijks op tafel te zetten om zo met een groep mensen te kunnen genieten.